Katil

Ellerinin arasından kayıp gidiyordu hayatı
Oysa sıkı sıkı tutmak istemişti ama
Kanlıydı elleri kayıyordu...
Katildi o,evet!
Saçma sapan günlük endişelerle hayallerini,umutlarını mutlu anlarını
Düşünmeden teker teker öldürmüştü
Katildi o,evet!
Geçmişi yutmuş ama sindirememişti
Keşkelerinde boğulup,geleceğine tutunmaya çalışırken
Onun da boğazını sıktığının farkında değildi
Katildi o,evet!
Bir şey yapmadan öylece bakınıyor,
Zamanını öldürüyordu
Döndü baktı bütün bu olanlara
Bunca cinayetten sonra yakalanmamalıydı...
Nefes alıyordu almasına ama bi farkla
Kirli havayla ciğerlerini doldurup,temizini başkalarının hayatlarına veriyordu...
Maddesel varlığının ruhsal yok oluşuna bifaydası yoktu artık
İçindeki son temiz havayı soluduğunda hayatını da sonlandırdı
Vücudundaki bütün kan sanki tek bir şırıngayla çekilmişti
Solgundu,zayıf,güçsüz...hayatın ona kattığı tüm renkleri almıştı ölüm
Elleri hariç...elleri hala kıpkırmızıydı,kanlıydı
Katildi o,evet !
Temizlenemeyecekti o kan...
Ölüm bile affettiremezdi ona kendini...